29/10/2009
CUMHURİYET BAYAMI ANILAR DENİZİNDE 5
Bu ve benzeri resim kompozisyonlarına baktığımda çok duygılanıyorum. Cumhuriyetimizin kuruluşundan bu yana tarih şeridi gibi geçmiş önümden geçiyor. Benden öncekileri okudum ,onları anımsıyorum. Şehirlerde Atatürk'ün önderlik ettiği kutlamalar, özenle hazırlanan cumhuriyet baloları, halk evlerinde gösterlen tiyatro ve konserler.Ya köylerde: köylerde de davul zurnalı, horonlu, zeybekli kutlamalar.Şimdi sadece belli yaşlarda olanların anılarında kaldı. Köylerde milli bayramlar kutlanmıyor. Okulları yok ,öğretmenleri yok.Çocukları taşımalı eğitim dedikleri yöntemle şehirlere taşınıyor. Okul binaları virane. Köylüm bayramı tv lerde seyrediyor. Seyrediyor dedim,bayram edemiyor,yaşayamıyor.Her mili bayramda olduğu gibi bu bayramda da düşündüğüm üzüldüğüm bir konu.
En büyük bayramımız " Cumhuriyet "bayramımızın 86.sını çoşkuyla kutladık. İlimde tatsız olaylar olsa da . ..Sivil toplumun resmi törenlere katılamayışı. Halktan korkan yöneticilerin kurtuluşu yasaklarda aramasından..Sonra da milli birlik ve daynışma nutukları atmak,ne derece inandırıcı gelir bilemiyorum...
Anılar denizime daldığımda 1974 yılnı anımsıyorum. Lise son sınıfta olduğum yılı .Cumhuriyetimiz 50 yaşında. Bir yıl önceden hazırlıklara başlamış, 50 yıl marşını hemen herkese öğretmiştik.Yaşıtlarım bu dizeleri anımsayacaklardır.
Müjdeler var yurdumun toprağına taşına
Erdi Cumhuriyetim elli şeref yaşına
Bu rüzgarla şahlanmış dalga dalga bayrağım
Başka bir tuğ yaraşmaz Türk'un özgür başına.
Cumhuriyet, özgürlük, insanca varlık yolu
Atatürk'ün çizdiği çağdaş uygarlık yolu
........................
Bekir Sıtkı Erdoğan
Öğretmenliğimin ilk yıllarında cumhuriyet bayramı anılarımdan 1978 .ilçe merkezine yakın bir büyük köydeyim. İlk milli bayramım 23 nisan Ulusal Egemenlik Çocuk bayramı idi.İlk kez Ege Bölgesinin en doğusundaki bir ilin bir köyünde ilk milli bayramım. Sessiz Sessiz .Çocukların el çıprmalarından başka ses yok. Köylü bayram olduğunu bilsin diye okullar köyün etrafında dolaşıp köy meydanında toplanıyor, bayram yapmak için. Bilinen konuşmalar ,şiirler. Köylü seyretmekten hoşlanıyor diye yarışlar:yoğurt yeme, kaşık içinde yumurta taşıma ,halat çekme.Heyecanla izleniyor ve çok alkış alıyordu. Bandolu, trambetli bayram yoktu burada.Çok şaşırmıştım. Sordum ne kiyafetine ne de malzemelere alacak para yoktu .Okulların pek çok gereksinmesi vardı ,bandoya öncelik yoktu .İlçe merkezinde kız meslek lisesinde arkadaşlarım var,müdüre hanım idalist bir müdür.İlk bayram izlenimi onlara anlattığımda çok üzüldüler. Müdüre hanım(dostluğumuz devam ediyor,kulakları çınlasın)"Hiç üzülme Arzu" dedi."biz yeni bando takımı yaptırdık,eski tarampet takımımızı size verelim"
(Trampet takımı sadece önde çalınabilen davullar takımı demek,borasansız.Çok önceki yıllar öyleydi.sonradan borasanlar eklendi.)Çocuklar gibi çok sevindim. Beş tane trampet ve izci kıyafeti ile köydeki okuluma dönmüştüm.Ortaokulda öğrencilerim ilk defa küçük davullar görüyorlardı. Küçük davullar diyorum; davulun ne olduğunu biliyorlardı,düğünlerde ve ramazanlarda.Görmesine görmüşlerdi de ;benim sevgili öğrencilerim,nasıl çalınır nereden bilsinler.Köyün ilkokulunda on parmağında marifet öğretmen arkadaşım imdadımıza yetişti.Trampetleri bellerine bağladı ,cubuklarını nasıl tutacaklarını gösterdi.Başladılar çalışmaya.Hiç unutamıyorum ritm şu:Beş para ver ,beş para ver;beş para yoksa on para ver.Bir sestir köyü çınlatıyor,bu 1978 yılı cumhuriyet bayramı hazırlıklarıdır.Köylüler şaşkın ,köylerine düğünlerde davul çalan Davulcu Veli geldi sandı.1978 yılında Cumhuriyet bayramı ilk kez o köyde trambet sesleriyle kutlandı.Ben ne yaptım mı, ne yapabilirdim ki onların sevinçleri karşısında sesizce ağladım.
Konu: seni kucaklıyorum!
seni tanımak isterdim .. diyemem. Çünki ben seni tanıyorum ARZU öğretmen.. Ben seni tanıyorum sevgili Arzu öğretmenim...
Ne mutlu senin öğrencilerine.
__________________________
Evet sevgili Öğretmenim tanıyorsunuz,Ben de sizi tanıyorum.Bizi aynı duygu ve düşünceler tanıtıyor.Çok duygulandım sözlerinizden,ne mutlu bana.Sevgi ve saygılar.
Düzenleyen arzu55 gün: 12/11/2009 saat: 10:41
Bağlantı »
Konu: BEN DE AĞLADIM.
Okudum. Sizin sevincinizi yaşadım.
Ve sizin gibi sevinçle ağladım.
Çok anlamlı bir yazı ve yukarıdaki resim.
İnsanlar zenginleştikçe, medeniyet o yöreden uzaklaşıyor. Marmara bölgesinin en zengin köylerinden birine kayıtlı nüfusum.
Bizim köyde de artık bayram yok.
Taşımalı eğitim de yok gibi. Bir araç var, fakat gönderecek öğrenci yok.
Çocuklar okul çağına geldiğinde,
İlçeden bir ev bulunuyor.
okul hayatı boyunca anne onların başında kalıyor.
Zaman zaman baba da gidiyor tabii..
Köyün tarihi okul binası bakımsızlıktan, daha doğrusu kimsesizlikten yıkıldı yıkılacak..
Buna bir çare bulacak kişiyi alnından öperim.
Haydi gel köyümüze dönelim diyenler, bunları hiç düşünemiyor..
Herkes evladını en iyi okullarda yetiştirmek istiyor...
Çok teşekkürler.Sözünü ettiğimiz okul binaları o kadar anı yüklü ki,duygulanmamak olası değil.
Düzenleyen arzu55 gün: 7/11/2009 saat: 21:47
Bağlantı »
Konu: :(
merhaba arzu öğretmenim.. ne güzel duygular yaşadım okurken. iyiki siz ve sizin gibiler var. sağolun varolun..
_-------------------------
Çok teşekkürler Aylin'ciğim;sizler de varsınız ve var olmaya devam edeceksiniz,inanıyorum.
Düzenleyen arzu55 gün: 7/11/2009 saat: 21:44
Bağlantı »
Konu: SELAM OLA
Duyarlı ve ince ruhlu dost insan. Emeğin,samimiyetin
olduğu zamanların fotoğrafı bile farklı oluyor. İçtenlik
her alana sinmiş bir koku gibi.
Gerçek bir devrim olan cumhuriyet,ne hazindir ki,bencil
yaratıklar tarafından kanatları yolunmuş kuşa çevrildi.
Eskiyi hatıralarda yaşatacağımıza, yeninin erdemli yolunda
ilerleyeceğimize; yeni o kadar kötü kokuyor ki, eskinin gözünü,terini
öpesimiz geliyor.:))
Saygı ve Sevgiler efendim.
______________________
Teşekkürler dostum.
Düzenleyen arzu55 gün: 7/11/2009 saat: 21:41
Bağlantı »
Konu: ne hoş bir anı....:)
Arzu'cuğum gözlerimin önüne geldi yaşadıkların, azmin elinden bir şey kurtulmamış, bir başkası olsa belki durumu kabullenir senin gibi uğraşmazdı, Çalıkuşu'nun Feride'sine benzettim halini, sonunda başarmışsın ne mutlu sana...bu arada sayfamdaki yorumundakileri acıyla okudum, çok haklısın, dört koldan savaş açtı hainler, ekonomik, psikolojik...sürekli vuruyorlar, birlik olmalı ve senin o köy okulunlda yaptığın gibi dimdik durup, yılmamalıyız...
sevgilerimle
______________________
Çok teşekkürler canım arkadaşım.Evet Çalıkuşu çok etkisinde kaldığım bir roman.Feride kadar başaramadık belki,ama çalıştık.
Düzenleyen arzu55 gün: 7/11/2009 saat: 21:32
Bağlantı »
Konu: Merhaba
Resimler pek çok gerçeği anlatıyor bize. Duygulanmamak ne mümkün.
Ve senin yazın, okulda ki elde var, avuçta yok dönemi...
Oysa kutlanması gereken bir bayram! Öyle böyle bi bayram değil! Cumhuriyet Bayramı.
Bende duygulandım, halen duygulanmaktayım. Senin gibi eli öpülesi öğretmenler görüyorum, yıkılmadık, ayaktayız halen, direniyoruz diyorum.
Sevgi ve selamlar
_------------------------
Çok teşekkür ederim sevgili kardeşim.Sevgili dostum benden de selam ve sevgiler.
Düzenleyen arzu55 gün: 4/11/2009 saat: 22:50
Bağlantı »